Inicia sessió
Inicia sessió.
Mail*
Contrasenya*
Encara no tens compte?
Registra't i crea un compte
¿Has oblidat la contrasenya?
Mail*
Us enviarem un correu electrònic per restablir la vostra contrasenya.
José Antonio Pérez-Robleda
A Cristóbal
PUBLICADO

11 de maig de 2026

Hacía tiempo

que crecía dentro de ti

un agujero negro.

 

Los científicos

lo confirmaron

al observar las pequeñas manchas

en sus pantallas.

 

Yo nunca quise asomarme.

 

Me bastó verte caer

por ese sumidero infinito,

estirarte,

larguísimo,

cada vez más etéreo,

cada vez más rápido,

cada vez más cerca

del horizonte de sucesos.

 

Supe,

como se saben las cosas

que no es necesario haber aprendido,

que pasado cierto punto

ya nada puede escapar,

así que el tiempo de la despedida

se volvió cotidiano y sagrado.

 

Como una especie de umbral

donde probar las certezas.

 

Algunos creen que

en el último segundo

el agujero arrojará

algún tipo de energía.

 

Creen que esa energía

será capaz de hacerse presente,

de mover objetos,

susurrar en las noches

o dejar algún mensaje en el teléfono.

 

Al resto, solo nos queda

apostar la fe al reencuentro

y soñar con vehemencia

el día que, por fin,

nos abracemos

al otro lado,

gloriosos.

 

 

Enllaços a textos publicats sobre Cristóbal Guerrero:

Tresors (Mari Paz Hidalgo)

A Cristóbal Guerrero “In Memoriam” (Juan M. Batalloso Navas)

¡Hasta que volvamos a encontrarnos! (Arantza Echaniz Barrondo)

 

NEWSLETTER
Rep el butlletì amb totes les novetats de la revista LAR



+ 34 91 725 95 30